عضویت
موسسه به شما کمک میکند با دوستان زندگی خود همیشه در ارتباط باشید.

ماجراهای من و آسمان قسمت چهارم: ماه قمر زمین

ماجراهای من و آسمان قسمت چهارم
این قسمت: ماه قمر زمین

داشتم مثل همیشه توی اتاقم با کتابهای نجومی‌م ور میرفتم که هوا تاریک شد، نور ماه از پنجره اتاقم به داخل می‌تابید. خیلی ماه رو داشت داشتم، عاشق رصدش بودم. یه حس خوب بهم می‌داد. تلسکوپم رو برداشتم و رفتم دوباره رصدش کنم، ماه خوشگل خودم بود.
آدمهای زیادی از زمان پیدایشش شاهد طلوع و غروبش بودن و بهش عادت کرده بودن. این قمر در یک مدار بیضی به دور سیاره زمین در حال گردش هست و در حالت نزدیک به زمین (حضیض) فاصله‌اش 356500 کیلومتر و در حالت دور (اوج) 406700 کیلومتر از زمین فاصله می‌گیره. متوسط فاصله‌اش 384000 کیلومتر هست. ماه تقریباً هر 27 / 5 روز یک بار به دور زمین می چرخه و یک بار هم به دور خودش میچرخه. به همین خاطر همواره یک روی خودش رو به ما نشون می‌ده (قفل‌شدگی‌ گرانشی). چیزی که همه از حرکت ماه تصور می‌کنن حرکتش از غرب به شرق هست ولی ماه یک حرکت دیگر هم دارد که ناشی از جاذبه زمین و اثرات گرانشی و مغناطیسی خورشید و سیاره‌های دیگر هست. ماه هیچ نوری از خودش نداره و با منعکس شدن نور خورشید روشن دیده میشه. حالا شاید بگید چطور میشه ماه در طی ماه در روزهای مختلف به شکلهای مختلف دیده میشه. این بستگی به نورپردازی خورشید در مدارش داره. بسته به اینکه چه مقدار از سطح روشن شده ماه به طرف ما قرار بگیره، شکلهای مختلفی از اون رو مشاهده می‌کنیم. نظریه‌های زیادی در مورد پیدایش ماه وجود داره، یکی اینکه وقتی زمین در حال شکل‌گیری بود و به سرعت به دور خودش می‌چرخید یه تکه ازون جدا شده و ماه رو بوجود آورده. نظریه دیگه اینه که ماه در نقطه دیگه‌ای از منظومه شمسی بوجود آمده و تحت تاثیر گرانش زمین به دام افتاده و قمر زمین شده. نظریه دیگه شکل‌گیری همزمان ماه و زمین است که هر کدوم به صورت جداگانه تشکیل شدن. بر اثر برخورد اجرام آسمانی به ماه، گودالهایی بر روی آن دیده می‌شن، اگر با تلسکوپ بهش نگاه کنین، خیلی زیبا دیده میشن.
نوشته: سارا سیدحاتمی
تمامی زمان ها +4.5 است. زمان اکنون 11:02 ب.ظ است.